CAM İŞLEME SEKTÖRÜNDE ENDÜSTRİ 4.0 ve KALİTE 4.0 SÜREÇLERİ ...

 

 

“Endüstri 4.0” terimi, en yaygın deyimle bilişim sektöründeki gelişmelerin üretimdeki yeni teknolojilerle entegre edilmesidir. Buna ÜRETİM VE YÖNETİMİN DİJİTALLEŞTİRİLMESİ diyenler de var.

Kalite 4.0 kavramını ise dördüncü sanayi devrimi teknolojilerinin kalite süreçlerine uygulanması olarak tanımlayabiliriz.

 Geleneksel kalite yönetimi anlayışında öncelikle kalite standartları tanımlanır, sonra ürün özelliklerinin bu tanımlara uyan-uymayan tarafları muayene ve ölçüm aletleri aracılığı ile kalite kontrol aşamasından geçirilir. Her bir süreçte bunlar tekrar edilir, son üründe tekrar bu veriler toparlanır, hataların ürün maliyetlerine yansıması, ürün iade oranları, müşteri memnuniyeti gibi verilerin eklenmesiyle süreç iyileştirilmesi aşamasına geçilir. Ancak bunların her biri uzun ve sürekli tekrarlanan veri kayıtları sayesinde yapılabilir.

 Kalite 4.0 anlayışında ise veriler makineler üzerindeki sensörler veya tarayıcı sistemler vasıtasıyla toplanır, bu veriler kablolu veya kablosuz sistemlerle veri  havuzuna eklenerek analiz edilir. Bu sistem içinde sadece tek bir makinedeki veriler toplanmakla kalınmaz, süreç içindeki bütün makinelerden toplanan veriler birleştirilerek otomasyon bir üst seviyeye yükseltilmiş olur.

İşletmelerde doğru ve etkili karar vermek için her geçen gün veriye duyulan ihtiyaç artmaktadır. Artan bu ihtiyaç nedeniyle geleneksel yönetim sistemleri işe yaramaz duruma gelmekte, bu gelişmelere ayak uyduramayan firmalar kısa bir sürede rekabette geriye düşmektedir.

Artık Endüstri 4.0 teknolojileri ile planlama, üretim ve lojistik süreçlerinde esnekliğe ve yüksek kalite standartlarına ulaşılabilmektedir. Aynı zamanda maliyet, kullanılabilirlik ve kaynak tüketimi gibi çeşitli kriterlere göre optimize edilebilen dinamik ve eş zamanlı , kendi kendini organize edebilen değer zincirleri oluşturulabilmektedir.

 Ayrıca Endüstri 4.0 araçlarının kullanılması ;

Şeffaf üretim süreçlerinin oluşturulmasını sağlamakta,

İşgücü ve makine gibi kaynakların verimli bir şekilde talebe göre düzenlenip yönetilmesini kolaylaştırmakta,

Çalışanların iletişimini ve işbirliğini desteklemekte yaratıcılığı ve bireysel katkıları teşvik etmekte,

Kuruluşun tüm paydaşları arasında sağlanan entegrasyon sayesinde etkili iletişim sağlanmış olmakta,

Müşterilerle ve tedarikçilerle kurulan işbirlikleri kolaylaşmakta,

İşletmeler bu sayede daha derin bağlantılar oluşturabilmekte, eş zamanlı koordinasyon, müşteri deneyimi ve basitleştirilmiş raporlama yoluyla daha yüksek hizmet imkanı sunabilmektedir.

 Endüstri 4.0 teknolojilerini kalite yönetiminde kullanmak pek de kolay değildir; işletmelerin teknoloji yatırımlarını yaparken sermaye yapılarını, veri işleme kapasitelerini, mevcut iş gücünün teknolojiyi kullanabilme yeterliliğini, örneğin siber saldırılar konusundaki yeterliliklerini vb analiz ederek bu süreci yönetmeli, istihdam politikalarını buna göre değiştirmelidirler.

Bu açılardan bakıldığında Türkiye’de pek az cam işleme tesisi bu konuda yatırım yapmış durumdadır. Üstelik maalesef yatırım denilince sadece makineler akla gelmekte, hatta bu makinelerin bir çoğu hedef pazarın ihtiyacı  ile alakasız olmakta, kullanım alanı olmayan makinelere milyarlar gömülmekte; insan kaynaklarına yatırım düşünülmemektedir.  

 Özellikle de mimari cam sektöründeki firmalar müşterilerinin büyük çoğunluğunun kendilerinden aşağı kalır yanı olmadığı için hala VERİ’nin önemini kavramadan plansız ve verimsiz çalışmakta; kar odaklı bir politika benimsemekte; kalite süreçleri konusunda ise müşterilerine karşı şeffaf değillerdir.  

Bahsettiğimiz çoğunluk işletmeler projelere teklif sunma sürecinden başlayarak, bütün üretim süreçleri ve kalite süreçlerini aynı veri havuzunda toplayan, bu havuza, fatura kayıtlarını ve maliyet verilerini ve en nihayetinde müşteri geri bildirimlerini de  ekleyerek bütünsel bir TOPLAM KALİTE YÖNETİMİ sistemi kurabilmiş değillerdir.

 

Dijitalleşme çağında geri kalmalarının en büyük nedenlerinden biri de insan kaynağını geliştirmeye yatırım yapmamaları gelmektedir. Ben bu konuda sadece Cam İşleme Tesislerinin yöneticilerini suçlamıyorum. Son 3-5 yıldır Cephe firmalarının ve yapımcı firmaların  tavrı “en düşük fiyatı teklif edenle çalışmak”  olduğundan cam işlemeciler maliyeti düşürmenin en kestirme yolunu düşük ücretler olarak görmektedir.

 Hep beraber düşünelim; teoride her şeyi mükemmel şekilde planlayan bir ERP programı satın aldığımızı var sayalım; bu sistemin verimli bir şekilde çalışması için bütün üretim raporlarının on-line olarak programa girilmesi, makinelerin her birinin giriş ve çıkışında yer alan kalite kontrol tarayıcılarından elde edilen verilerle bu üretim verilerinin eşleştirilmesi, anlık sonuçların analiz edilerek DİF (düzeltici ve iyileştirici Faaliyet ) açılması vb...vb  bütün aklınıza gelebilecek işlemlerin devreye alınabilmesi için her makine operatörünün bütün bu süreçler konusunda yeterli bilgiye sahip olması, iyi birer ERP progam operatörü olması gerekmez mi ? Kendi makinesi hakkında bile tam olarak bilgi sahibi olmayan, kalite kontrol yetkililerini kendi düşmanı gibi gören operatörlerle böyle bir ERP programından verim alabilir misiniz ? Üstelik olması gibi gerektiği gibi yetkin bir personelde karar kıldınız, sizce bu tür bir personeli asgari ücret ile çalıştırabilir misiniz...Değil asgari ücret bunun iki misli ücretle bile çalıştıramayacağımızı biliyoruz değil mi ?

Bir örnek de işin planlama tarafından alalım. Satın aldığınız ERP size bir planlama yapar ve müşterinize buna göre bir termin tarihi vermeniz gerekir. Peki bir müşteri patrona telefon açıp teslim tarihini öne almasını istediğinde patron ne der sizce ? Ben bunu değiştiremem der mi, yoksa  planlamacılarını bir yana koyup hemen bütün planlamayı alt üst eder mi ? Bence işletme sahiplerinin yüzde 80’i planlamaymış, ERP imiş dinlemeden her şeyi tepe taklak eder...

 Bu nedenlerden ötürü de bir çok cam işleme tesisinde ÜRETİMDE VE YÖNETİMDE DİJİTALLEŞME dediğimiz olgudan çok uzaktayız...

Umarım bu kriz günleri  kimileri için ders olur. Her kriz bir karar alma ve değişim sürecidir.

Bu krizden ayakları üzerinde çıkacak olanlar değişim sürecini anlayan ve ders alanlar olacaktır.